Doe ik het wel goed?

  • Posted on: 22 September 2016
  • By: Karin

Vraag jij je ook wel eens af of je het wel goed doet? Ken je die twijfels over je aanpak in de opvoeding van je kinderen? En die twijfels over de keuzes die jij als ouder moet maken?

Iedereen kent zeker wel momenten van onzekerheid. Is het niet bewust, dan is het wel onbewust. En als jij iemand bent die zich geregeld spiegelt aan zijn omgeving, kan het gevoel van onzekerheid nog sterker zijn.

Heb jij vragen zoals:

  • Geef ik mijn kind genoeg ruimte?
  • Ben ik overbeschermend?
  • Welke keuze maak ik best voor mijn kind?
  • Ik zie andere ouders 'dit' doen, maar ik zou het liever 'zo' doen. Wat doe ik dan het beste?
  • Ik doe 'A' en iedereen in mijn omgeving zegt 'B' over de aanpak van mijn kind. Wat is nu eigenlijk het beste?
  • Geef ik te veel ruimte en moet ik duidelijker grenzen aangeven?
  • Wat is de beste manier om veiligheid te geven en genoeg vrijheid waarin mijn kind de wereld kan ontdekken?
  • Voelt mijn kind zich echt goed op school en bij die juf of meester?
  • Wanneer kom ik tussen en wanneer laat ik het mijn kind zelf oplossen?
  • Mijn kind vertelt bijna nooit iets van op school. Loopt het wel goed daar?
  • Mijn partner denkt er anders over. Wat nu?
  • ...

Onzekerheid en twijfel dus...

 

Wat is opvoeden?

Ik wil eerst eens even kijken naar wat 'opvoeden' precies betekent. In de woordenboeken staat het volgende:

Kinderen voeden, verzorgen en normen bijbrengen. Iemand verzorgen opdat hij groot wordt. Er voor zorgen dat iemand zich zedelijk en redelijk goed ontwikkelt. Specifieke activiteiten die zijn betrokken bij het doelbewust overbrengen van kennis, vaardigheden of sociale waarden aan anderen. Beschaven, dresseren, grootbrengen, kinderen grootbrengen, kweken, naar boven, optrekken, opleiden, vormen.

We hebben allemaal onze eigen opvoeding meegekregen van onze ouders. Sommige dingen vond je misschien goed, andere dingen vond je misschien niet goed in de aanpak van je ouders.

Vanuit je eigen ervaring ga je je eigen kinderen opvoeden: je weet wat je wel of niet wil vanuit die ervaring. Je probeert het alleszins anders te doen. En soms lukt het en soms ook niet. In moeilijkere situaties met je kind blijk je toch terug te vallen op hoe je eigen ouders het met je deden. Het lijkt wel sterker dan jezelf. En dan twijfel je... 

Het feit dat je deel uitmaakt van een bepaalde samenleving, bepaalt ook mee je waarden en normen waarmee je in het leven staat. Als kind kon je niet anders dan aannemen hoe je ouders en de (school)gemeenschap het je voorspiegelden. Het was zo. Punt. Ook al voelde het voor jou als kind niet altijd prettig en voelde je innerlijk verzet. Je kon gewoon niet anders. Je hing immers af van je omgeving om te overleven.

Als volwassene kan je wel kiezen. Of toch niet helemaal? Het blijkt alleszins toch niet zo eenvoudig te zijn. Alsof die ouders van je in je zitten. Je denkt of voelt misschien iets anders, maar je durft er niet mee naar buiten komen. Klopt dit wel, wat ik voel of denk? Wat zouden anderen er van denken? Is dit werkelijk het beste voor mijn kind? Twijfel dus...

 

De perfecte manier van opvoeden

Weet je wat? Er bestaat geen 'perfecte' manier van kinderen grootbrengen!

Er bestaat wel een AUTHENTIEKE manier van opvoeden! Dit wil zeggen dat wat je zegt aan je kinderen en doet bij je kinderen in overeenstemming is met wat je VOELT vanbinnen. En misschien is dit ogenschijnlijk niet 'consequent'. Misschien zegt je verstand: als ik nú 'toegeef', dan gaat mijn kind daar elke keer lastig over doen. Als ik nú toegeef, dan installeren we een nieuwe gewoonte. Je hart zegt misschien toch iets anders op dat moment. En dan ga je in verwarring. En dan kost het je ook veel energie om voet bij stuk te houden.

En wat is toegeven eigenlijk? Toegeven bestaat enkel in het denken van macht en onmacht. Als je toegeeft, dan verlies je je macht over de ander en heb jij verloren. Je spreekt van een machtsstrijd en het gaat om winnen: "Mijn mening tegenover de jouwe." En deze machtsstrijd verliest een kind, altijd. Want een kind is gewoon onmachtig tegenover een volwassene.

Met 'authentiek je kind grootbrengen' bedoel ik dat je congruent bent: dat wat je doet of zegt is in overeenstemming met dat wat je voelt! Je handelt naar je gevoel, en dat voelen kinderen. Dan ga je niet snel in een strijd verwikkeld geraken. Kinderen appreciëren het enorm als je oprecht bent. Kinderen voelen wanneer je iets meent of niet, wanneer iets uit je hart komt of uit je verstand.

Als je congruent handelt naar wat je voelt, dan begrijp je ook de verschillen met anderen. Want iedere ouder voelt iets anders.

 

Daarom wil ik dit artikel graag eindigen met mijn slogan of mantra van dit jaar ;-) VOLG JE HART, WANT DAT KLOPT!

 

Nog even dit: Heb jij het moeilijk met het vertrouwen in jezelf wat de aanpak van je kind betreft, lees dan mijn informatiepagina over het Help je Kind Programma en neem gerust contact met me op voor een inzichtssessie!

Hartelijke groet

Karin