Help je kind groeien in vertrouwen

  • Posted on: 8 February 2020
  • By: Karin

 

   

Er was een periode in mijn leven dat ik me echt niet gelukkig voelde. Vanuit het verlangen om gelukkig te zijn, ben ik mijn innerlijke zoektocht begonnen. In mijn proces heb ik het innerlijke kind leren kennen. Het is het kind dat we ooit allemaal geweest zijn, en wat nog steeds in ons leeft. Allemaal hebben we dingen meegemaakt in onze kindertijd die vandaag onbewust in meerdere of mindere mate nog meespelen. Bij het helen van mijn innerlijke kind, de kleine Karin, heb ik ontdekt wat ik eigenlijk nodig had als kind en wat mijn omgeving niet kon geven. Het gaat over eigenlijk heel eenvoudige maar fundamentele dingen. En dat wil ik graag delen, met zo veel mogelijk ouders. Zodat zij dat op hun beurt met hun kinderen kunnen delen.

Het is eigenlijk heel simpel wat kinderen nodig hebben.

Wat? Simpel, vraag je je misschien af?

In theorie wel, maar in de praktijk word je al snel met jezelf geconfronteerd en met wat jij zelf geleerd hebt in jouw opvoeding. Bijvoorbeeld dat kinderen moeten luisteren naar volwassenen, dat jij de ouder bent en dat jij het moet weten, dat door te straffen kinderen leren luisteren, dat volwassenen het beter weten dan kinderen, dat je ze niet te veel aandacht moet geven als ze boos zijn, dat als kinderen te veel ruimte krijgen ze over je heen zullen lopen, … Je valt met andere woorden sneller dan je wil terug op wat jij hebt meegekregen in jouw opvoeding. Hoe kan je dat veranderen?

 

Basisbehoeften van een kind

 

Laat ik eerst even stilstaan bij een aantal belangrijke basisbehoeften van een kind.

Een kind heeft het nodig om gezien te worden, om zich veilig te voelen, om getroost te worden en een gevoel van zekerheid te hebben. Dat gaat over de zekerheid en de geruststelling dat jij als ouder er elke keer opnieuw bent voor hem.

Je kind vanuit een bewustzijn in het hier en nu zien zoals hij is, zorgt er voor dat je kind zichzelf ook zo leert zien. Hij leert dat hij er helemaal mag zijn zoals hij is. Dat vraagt van ons als ouder dat we open staan voor hún groeiproces. We moeten met anderenwoorden het beeld dat we hebben van hoe we willen dat onze kinderen zijn loslaten! Misschien heb je een plan in je hoofd waar zijn leven naar toe moet, welke diploma’s hij moet behalen, hoe goed hij moet zijn in bepaalde vaardigheden, enz. Waarschijnlijk ga je dan voorbij aan wie je kind écht is.

Kan je je kind zien voor wie hij is? Kan je je kind ontvangen zoals hij is en proberen aan te voelen wie hij is en van daaruit reageren op je kind? Op deze manier voelt je kind zich écht gezien, en leert hij zichzelf ook serieus nemen. Zo leert hij zichzelf zien en aanvaarden zoals hij is.

 

Hoe kan jij je kind zien zoals hij werkelijk is?

 

In de eerste plaats is het belangrijk om de gevoelens van je kind serieus te nemen. Als je kleuter valt en huilt, dan ga je niet zeggen “zo erg is dat niet, je moet niet huilen.” Daarmee veeg je de ervaring van je kind weg waardoor er verwarring ontstaat in zijn eigen gevoel. Je kind ervaart wel degelijk pijn of is verschoten en door het huilen ontlaadt hij spanning.  Je kind geruststellen dat het in orde is, is iets anders dan hun gevoelens negeren.

De grootste valkuil voor de meeste ouders is dat we het willen oplossen voor ons kind. Liefst zo snel mogelijk. We hebben niet graag dat ze pijn hebben. De neiging is dan om er maar snel overheen te gaan.

Maar een kind wil op dat moment niet echt een oplossing. Wel troost en aandacht en de openheid dat de ervaring er helemaal mag zijn. Dit kan je doen door bijvoorbeeld te zeggen: “Ik zie dat je pijn hebt”, “Ik ben hier voor jou totdat jij terug OK bent”. Dat geeft kinderen zekerheid en vertrouwen dat jij aan hun kant staat.

Je kind ervaart hierdoor dat hij mag zijn wie hij is, dat hij authentiek mag zijn.

 

Van helper naar observator

 

In plaats van oplossingen aan te reiken en een pleister op de wonde te plakken, ga eens echt kijken naar wat er is. Observeer en laat je ideeën en vooroordelen los. Meestal zit er onder wat je ziet nog een andere boodschap of vraag van je kind. Als je kind heel boos reageert, dan zit daaronder een andere behoefte dan wat je ziet gebeuren. Kijk vanuit een nieuwsgierigheid, zoals kinderen vaak dingen onderzoeken. Stel je voor wat er in een kinderhoofd zou kunnen omgaan en leef je daarin in.

Neem een stapje terug en vraag jezelf af: “waarom doet mijn kind dit?”  Meestal zijn we geneigd om te kijken naar het gedrag en reageren we daarop. Maar wat ligt er achter het gedrag?

 

Maak tijd en ruimte om met aandacht bij je kind aanwezig te zijn

 

Heel vaak zitten we in de maalstroom van het leven. Er moet zoveel gebeuren en we draven maar door. Ook wanneer onze kinderen thuis komen van school bijvoorbeeld. Je gaat onmiddellijk aan de slag met het bereiden van het avondeten. Je zet de kinderen aan om hun huiswerk te maken. Je doet je best om hen op tijd in bed te stoppen zodat ze voldoende nachtrust hebben.  Hoeveel tijd heb je werkelijk om met aandacht bij de bezigheden van je kind aanwezig te zijn?

Het is belangrijk om tijd en ruimte te maken om naar je kind te luisteren met je volle aandacht. Of gewoon even samen te zijn, zodat je kind ruimte voelt om dingen van de dag te kunnen vertellen of om vragen te stellen. De gesprekjes die dan ontstaan geven jou de gelegenheid om meer zicht te krijgen op hun leefwereld en waar zij mee bezig zijn. Dat versterkt je band en komt de basisbehoeften die je kind heeft ten goede: gezien worden, gevoel van veiligheid en zekerheid, troost voelen.  Het gaat niet altijd over grootse dingen. En er hoeft niet altijd iets gezegd te worden. Soms is in stilte samen zijn ook wat nodig is.

Het is een manier om je kind beter te leren kennen. En zo kan jij ze helpen om te worden wie ze zijn.

 

Van harte,